மழைக்காலத்து மாலை

மழைத்துளிகள் ஜன்னல் கண்ணாடியில் மெதுவாக வழிந்து கொண்டிருந்தன. அந்த மாலை நேரம், ஒரு கோப்பை சூடான தேநீரோடு அவனது வருகைக்காக அவள் காத்திருந்தாள். தெருவிளக்கின் வெளிச்சத்தில் ஒரு கார் வந்து நின்றது...

காரில் இருந்து இறங்கியவன் கையில் பூங்கொத்தோடு மழையில் நனைந்தபடி ஓடி வந்தான்.

அவள் வேகமாகக் கதவைத் திறக்க, அவன் அவளைப் பார்த்து புன்னகைத்தான். "மன்னிக்கவும், மழையில் மாட்டிவிட்டேன்" என்றான்.

"பரவாயில்லை, உனக்காகத் தான் இந்த மழைக்காலமே காத்திருக்கிறது" என்று கூறி அவனைக் கையைப் பிடித்து உள்ளே அழைத்தாள்.

சுடச்சுட தேநீரைப் பருகியபடி இருவரும் அந்த மழையை ரசிக்க, அவர்கள் காதல் இன்னும் ஆழமாகத் தொடங்கியது.